Merkez üssüne en yakın bölge olan Nagekeo idari birimine bağlı küçük Mbay kasabasında çok sayıda bölge sakini, branda ve direklerle kurdukları derme çatma çadırlarda kaldı.
Yaklaşık 30 kişinin barındığı kendi yaptığı çadırın önünde AFP’ye konuşan 32 yaşındaki Mbay sakini Junaidin, “Evlerimiz artık oturulacak gibi değil, birçoğu çöktü ve çatlaklarla dolu, bu yüzden artık içeri giremiyoruz. Evlerimize sadece su, kıyafet ve yastık almak için uğruyor, sonra geceleri burada geçiriyoruz” dedi.
Flores sakinlerinin çoğu, 1992 yılında adayı vuran, tsunamiyi tetikleyen ve yaklaşık 2 bin 500 kişinin ölümüne yol açan 7,7 büyüklüğündeki bir diğer depremin travmatik anılarını taşıyor.
Endonezyalıların birçoğu gibi tek isim kullanan Junaidin, ülkenin başkent Jakarta’da Bağımsızlık Günü’nü törenlerle kutladığı sırada yardımların kendilerine ulaşmasında hissedilen gecikmeye tepki gösterdi.
Junaidin, “Burada kendi başımıza kaldık. Hükümetten gelen yardıma gelince, hiçbir şey ulaşmadı; ne çadır, ne ilaç, ne yiyecek, ne içme suyu, hiçbir şey yok. Lütfen gözlerinizi açın hükümet yetkilileri. Biz sizin halkınızız, sizin bir parçanızız. Bu yüzden lütfen bizimle ilgilenin” ifadelerini kullandı.
